Heroes made in Asia 2022

Het eerste weekend van mei was het weer zover: mijn sempai en ik pakten onze tassen in en namen de bus naar Gorinchem (soms ook geschreven als Gorcum of Gorkum). Het was voor mij de derde keer dat ik deze leuke vestingstad bezocht. Mocht je er nog nooit geweest zijn, dan kan ik het je aanraden!

Gorinchem heeft onder meer een sfeervol marktplein vol leuke restaurantjes – mijn favoriet is De Stadskamer – en nerds zoals ik halen hun hart op in de LEGO-winkel, de mooie boekwinkel De Mandarijn, muziekwinkel Sommer Music en de Playmobil-poppetjes-winkel (die overigens ook een ruim assortiment ouderwets snoepgoed aanbiedt – gevaarlijke winkel, dus). Daarnaast kun je het Hendrick Hamel Museum bezoeken of een kijkje nemen in het prachtige atelier van Boudewijn Verhoef. Iets verderop ligt Slot Loevestein. Maar daar kwamen we dit keer allemaal niet voor – we gingen workshops & demo’s geven op Heroes made in Asia!

De Japanse theeceremonie is altijd een hoogtepunt, vind ik! Foto door Heroes made in Asia

Heroes made in Asia

Voor wie het nog niet kent: Heroes made in Asia is een cosplay evenement, waar fans hun interesse in de Aziatische popcultuur met elkaar kunnen delen. Er is een grote markt, met stands van internationale bedrijven en zelfstandige kunstenaars en alles daartussenin. En er zijn workshops en demonstraties rond onder meer manga, anime, de Aziatische keuken, cosplay, Azië reizen, gamen, vechtsport, krijgskunst en dans. Een van mijn favoriete activiteiten is altijd de Japanse theeceremonie van Japan-Holland-link, waarin je iets leert over de tradities van het zetten en drinken van matcha thee. Daarnaast vind ik het altijd leuk om mee te doen aan de creatieve workshops – zoals die over origami en kalligrafie – en de sportieve activiteiten (mijn bijnaam is niet voor niets “BudoGirl“…). Ik heb ook genoten van de vele verbluffend mooie cosplay outfits.

Het woordje “Asia” in de titel moet je overigens – net als het woordje “Heroes” – niet al te letterlijk nemen. Toen ik in Sint-Petersburg woonde, viel het me op dat mensen soms “made in Asia” zeiden om te refereren aan het ‘Russische Verre Oosten’ (Дальний Восток России). Heroes made in Asia heeft daar niets mee te maken en gaat vooral over Japanse en Koreaanse popcultuur. Er waren dit jaar ook Chinese elementen -zoals de workshops door Associatie Wing-Chun Kung-Fu – en er was een schitterende Indonesische dame bij House of Wax. Ik ben echter niets tegen gekomen uit bijvoorbeeld Vietnam, laat staan uit Cambodja, India, Pakistan, Nepal, Bhutan, Bangladesh of Afghanistan – om maar eens wat te noemen. Misschien was het er wel en heb ik het niet gezien. De overweldigende meerderheid van het aanbod had een link met Korea of Japan. Voor Japan Fans valt er meer dan genoeg te beleven!

Hotel Goud & Zilver

Net als vorige keer logeerden we in het prachtige hotel “Goud & Zilver” in het hartje van deze mooie vestingstad. We genoten van de vriendelijkheid en gastvrijheid van onze gastheer en gastvrouw (die zich ons nog konden herinneren van vorige keer – zo knap!) en natuurlijk van al die kleine extraatjes die “Goud & Zilver” zo speciaal maken, zoals de heerlijke verse yoghurt bowls bij het ontbijt en de champagne wine gums op bed.

Voor mij was het daarnaast een leuke verrassing om te zien hoe deze kamer ingericht was en dat te vergelijken met onze kamer van de vorige keer. Tsja, mijn vriendinnen noemen me niet voor niets een ‘desigNerd’, hè?! 😉 De eigenaars van Goud & Zilver zijn er wat mij betreft goed in geslaagd om met bohemian chic mix & match werk elke kamer toch weer een heel eigen look & feel te geven.

Hoogtepunten voor mij waren deze grappige draak – een soort ‘wyrm‘, naar ik aanneem uit Indonesië, maar verbeter me vooral als dat niet klopt – en dit grappige collagekleed van stukjes Oosters tapijt, dat me deed denken aan de restauraties die ik zag in het tapijtmuseum in Bakoe (Azerbeidzjan). Heel gaaf, allebei.

HMIA – zaterdag

Op zaterdag waren we al vroeg uit de veren, want we moesten onze stand opbouwen! Gelukkig hadden we genoeg leuke dingen bij ons om er een aantrekkelijke uitstalling van te maken. Ruim voor openingstijd stond alles klaar en was het tijd voor een rondje over de markt. Wat was er weer veel te zien en te beleven! Ik speelde lekker op de nieuwe Nintendo Switch en genoot met volle teugen van al het moois om me heen… en natuurlijk ook van de vele standjes op de twee ‘markten’, de Asian Market en de Food Market.

Asian Market

De Asian Market is volledig gevuld met exposanten die allerlei soorten producten aanbieden van oneindig veel verschillende fandoms, die allemaal iets maken hebben met de Aziatische popcultuur. Denk aan manga, anime, collectibles, action figures, merchandise en nog veel meer. Gedurende het weekend struinen duizenden bezoekers alle stands af om hier hun favoriete items te kopen. Hieronder zie je een foto van mijn eigen buit / hoard / oogst of hoe influencers dat ook maar noemen… 😉

een foto van mijn HMIA 2022 shoplog

Shoplog

Op de Asian Market kocht ik onder meer twee t-shirts (eentje van Cowboy Bebop and eentje van Totoro), een DVD van “Ride your Wave”, een prachtige (en gesigneerde) poster van Mandy Frank (van de kleine zeemeermin die uit een gameboy komt), een  Roppongi instructieboekje om Furoshiki te vouwen, een notitieboekje voor mijn vertaling van The Witcher, en verschillende stickers en ansichtkaarten. Daarnaast heb ik gezellig staan praten met de leuke mensen van AniWay.

Hoewel ik natuurlijk meer dan tevreden ben met al deze prachtige aankopen en cadeautjes, is het wederom niet gelukt om alles te vinden dat ik nog op mijn wensenlijstje heb staan… er waren geen T-Lab diertjes voor mijn verzameling en er was weinig in het Japans op de beurs – geen originele Chobits of Doraemon, bijvoorbeeld – en ook van Ponyo heb ik niets gezien…

House of Wax had een prachtig, Efteling-achtig, Aziatisch dorpje gebouwd met onder meer deze leuke draak.

Asian food market

In de VIP-ruimte kregen we – naast koffie, thee, en bier – genoeg lekkere snackjes, maar dat weerhield deze foodie er dus niet van om ook nog een paar keer langs de standjes op de food market te lopen. Ik vind het altijd net een food festival, zo gezellig en ook leuk om te zien hoe iedereen het eten bereidt. Natuurlijk kocht ik regelmatig een matcha milk tea met extra bubbels en tapioca parels, want heej, je moet wel genoeg drinken, hoor, op zo’n warme dag. 😉

Verschillende gerechtjes waren nieuw voor me, zoals Kimbap (een soort zoete Koreaanse suchi met sesamolie), Tteokbokki (rijstcake met pittige saus) en de Amerikaanse/Aziatische HotDog met wasabi. Het meeste eten (her)kende ik wel, want dat was Japans. Takoyaki (hartige octopus-poffertjes), Taiyaki (een koekje in de vorm van een visje, gevuld met rode bonen pasta), Gyoza (dumplings met kool), Onigiri (gevulde rijstballetjes), Yakisoba (noedels met garnalen of vlees) en natuurlijk – mijn favoriet – Okonomiyaki, de hartige pannekoek met koolreepjes. *Nom nom nom*

Als het aan mij lag, zou ik elke dag deze heerlijke Okonomiyaki eten!
Workshop

De eerste workshop die ik dit jaar volgde werd verzorgd door Steven van Japan Gids, in samenwerking met The Sushi Times. Het ging over het ontwerpen van je eigen ‘mon’. Traditioneel gezien is een mon een embleem dat eigen is aan een familie, vergelijkbaar met de Europese heraldiek. Voordat we zelf aan de slag gingen, vertelde Steven boeiend en beknopt over de geschiedenis van deze traditie.

In de 9e eeuw was het vooral de Japanse adel, die hun kleding en eigendommen versierde met mooie patronen en symbolen van onder meer planten en dieren. Dit werd toen typerend per familie, men kon een familie herkennen aan de mon. In de 11e en 12e eeuw kreeg ook de krijgersklasse een soort mon, een logo, van de keizer, omdat het shogunaat op het slagveld nu eenmaal herkenbare banners nodig had.

Pas na 1600 raakte het hebben van een mon ook en vogue bij de ambachtslieden en, die het gebruikten om hun werk mee te signeren en bij handelaars, bijvoorbeeld op het uithangbord bij hun winkels. Nog later werd het ook gebruikt op de kleding van acteurs (voor de herkenbaarheid) en inmiddels zie je de mon overal in Japan – zelfs op de dakpannen! Officieel is pas sinds de 19e eeuw voor iedereen toegestaan om een mon te hebben, maar mensen deden het al veel langer.

Een mon is vaak samengesteld uit abstracte vormen en symbolen, bijvoorbeeld de schildpad voor een lang leven en de duif als symbool voor de oorlog (geen vredesduif, dus). Daarnaast gebruiken veel mensen ook kanji als familiewapen.

Na deze leuke inleiding was het aan ons, het publiek, om zelf onze mon te gaan ontwerpen. Mijn naam “Martine” is – naast de vrouwelijke vorm van Sint-Maarten – etymologisch terug te herleiden tot Mars (de oorlogsgod) en tot Mare (de zee). Het kan dus zoiets betekenen als “kleine krijgshaftige” of “kleine zee”. Mijn achternaam komt van het woord “musjes”, juist, de kleine schattige vogeltjes. Na wat schetsen op papier kwam ik daardoor tot het volgende ontwerp. Met heel veel dank aan Steven voor de inspirerende workshop!

Mijn eigen ‘mon’, gemaakt dankzij de workshop door Steven
K-pop vs J-pop?

Na afloop van de geslaagde dag stonden we in de VIP-ruimte boven vol bewondering te kijken naar de K-pop dansers en danseressen in het vak onder ons. Wat een dynamische en vrolijke vorm van dans! Door de dagelijkse serie met Japanse muziek in de Japan Fans groep raak ik steeds meer vertrouwd met J-pop en viel het me op dat de K-pop die de dansgroepen gebruikte anders klonk (en niet alleen door de taal). De K-pop nummers die gedraaid werden waren relatief kort en hadden een laag BPM. En waarbij ik in de J-pop veel invloeden terughoor uit de rock en jazz, verpakt in bubblegum pop, leek de K-pop die ik op Heroes hoorde meer te leunen naar EDM en hiphop, met soms zelfs een vleugje Latijns-Amerikaanse sfeer.

Een wazige telefoonfoto van de flitsende K-Pop dansers

HMIA – zondag

De tweede dag van een dergelijk evenement voelt voor mij altijd een stuk rustiger. Je weet de weg, de tafel staat, de workshop-routine zit erin…. daardoor had ik ook wat meer tijd om rond te neuzen op de markt. Ik vergaapte me aan de vele schitterende tekeningen in de Artist Alley, deed mee aan de Chopstick Challenge, volgde een lezing van The Sushi Times en volgde een workshop hapkido – een krijgskunst uit Korea die me enorm deed denken aan het aikijutsu dat mijn sempai Kees me ooit leerde.

Artist Alley

De Artist Alley is een belangrijk onderdeel van Heroes Made in Asia, omdat dit de plek is waar opkomende talenten hun creativiteit kunnen tonen. Als je hier voorbij loopt, ervaar je meteen dat er een zeer positieve sfeer heerst. Bezoekers kunnen hier de kunst en creaties van de verschillende kunstenaars bewonderen en vervolgens kopen. Natuurlijk was er veel te weinig tijd voor me, liefst had ik met iedereen een praatje gemaakt en ze uitgebreid bevraagd over hun technieken, achtergrond en inspiratie. Maar het was druk en ik wilde de kunstenaars niet onnodig ‘bezet’ houden. Met een tas voor visitekaartjes verliet ik de ‘alley’ en elke week zal ik nieuwe kunstenaars die ik bewonder aanschrijven en ze vragen of ze misschien interesse hebben in een virtuele expositie op deze website.

Van de lieve mensen van House of Wax kreeg ik deze prachtige tekening cadeau.
Chopstick Challenge

Bij de stand van The Sushi Times,  Roppongi en Japan Gids kon je meedoen aan een al even simpele als hilarische uitdaging: the chopstick challenge. Dit spelletje leerde Joyce op een schoolfestival op een universiteit in Tokyo en wil ik vanaf nu op elke verjaardag doen. De regels zijn simpel: je hebt twee bakjes per persoon, eentje leeg en eentje met bonen (op Heroes waren dat Azuki-bonen). En binnen 60 seconden moet je zoveel mogelijk boontjes van het ene bakje in het andere zien te krijgen. Met je stokjes dus – en zonder te scheppen. Het was enig!

Lezing door The Sushi Times

’s Middags volgde ik een lezing van The Sushi Times, die werd gegeven door oprichtster Joyce zelf (voor de gelegenheid in cosplay als Maki). Het thema was reizen naar Japan, dus je begrijpt dat de zaal vol zat! Joyce vertelde eerst iets over zichzelf en over haar websites – ja, meervoud, want naast The Sushi Times is ze ook nog het brein achter Proef Japan. Daarna begon haar eigenlijke lezing. Ze had deze overzichtelijk opgezet in vier onderdelen. Het eerste ging over algemene info en de meest gestelde vraag “Wat kost een reis naar Japan?”. Tsja, dat is natuurlijk net zoiets als vragen wat een auto kost! Het hangt er maar helemaal vanaf wat je eisen en wensen zijn. Je budget, de periode en duur, of je alleen gaat of in een groep, welk seizoen je kiest en welke activiteiten je wilt doen.

Het tweede onderdeel ging over alles wat je zou kunnen zien en doen in Japan, met speciale insidertips – de persoonlijke aanraders van Joyce. Ze raadde ons aan om zowel de “standaarddingen” te doen als buiten de gebaande paden te kijken, en vertelde met aanstekelijk enthousiasme over haar uitstapjes naar onder meer de Matsushima Bay en de Yamadera Tempel. Daarnaast had ze speciale ‘otaku’ aanraders, waar ik persoonlijk natuurlijk heel erg blij van werd…

Kopje drie ging over de voorbereidingen van zo’n reis naar Japan. Je internationale reisbewijs, je visum, je JR railpas en meer. Een mooie samenvatting van deze onderwerpen vind je hier. Ook gaf Joyce als tip om van tevoren goed te checken of je zou moeten reserveren voor bepaalde bezienswaardigheden, zoals het Ghibli museum en het Nintendo pretpark.

Last but not least besteedde Joyce in het vierde en laatste deel van haar lezing aandacht aan een stukje “culturele voorbereiding”. Het werden tien minuten stampvol specifieke tips omtrent de etiquette, die in Japan toch echt heel anders is dan hier (bijvoorbeeld: niet praten/eten/drinken in het OV).

Het was een interessante lezing en ik heb echt veel geleerd dat me goed van pas zal komen bij mijn eigen reis naar Japan.

Kanji naam door Steven

Eén van de mooiste dingen die ik mee terugbracht van HMIA was toch wel de prachtige kalligrafie door Steven van Jouw Kanji Naam. Ik vond het echt indrukwekkend hoeveel kanji Steven uit zijn hoofd kan tekenen en ook hoe soepel zijn penseelstreken zijn. Daar kan ik nog veel van leren! We dachten samen na over welke karakters hij voor mijn naam gebruiken zou. Om uit te leggen hoe het systeem werkt gebruikte Steven een kanji voorbeeld van zijn eigen naam, zoals ook beschreven op zijn eigen website: 守禎冕. 守 su – (“beschermen”), omdat hij verschillende budo doet en deed, 禎 tee – (“gezegend/gelukkig” of “voorspoedig voorteken”), omdat hij gelooft dat hij zijn goede leven te danken heeft aan meer dan alleen zijn eigen inspanningen, en 冕 ben – (“kroon”), omdat de naam Steven afkomstig is van het Griekse στέφανος (stéfanos), wat “kroon of krans” betekent. Echt een leuke puzzel, dus, en dit prachtige kunstwerk was het resultaat.

De schitterende kalligrafie door Steven – en zie je ook zijn mooie handgesneden hanko?

Weer terug…

Gelukkig hoefden wij pas maandag weer terug, waardoor we zondagavond lekker rustig aan konden doen, eten bij en heerlijk slapen in ons hotel. De ochtend erna genoten we van een uitgebreid ontbijt en een rondje door de stad, waar ik bij de mooie boekwinkel De Mandarijn nog twee boeken kocht: Meermin door Victor Zilverberg (een stripboek) en Met z’n zessen in bed door Roanne van Voorst. En daarna was het toch echt tijd voor de bus terug naar huis… met een hoofd vol verse inspiratie en een hart vol nieuwe vrienden. Tot de volgende keer?

De volgende editie van Heroes made in Asia is op 22 en 23 oktober 2022